Anasayfa Turkish Hikayeleriniz

Yeni Moderatörlere ihtiyacımız var!


ModeratörEkibimize katılabilecek yetenekli kişiler için hep fırsat kollarız. Bu kişilerden biri de sensin! Eğlenceli bir hava sağlayıp topluluğu düzenlememize ve bilgilendirmemize yardım edebileceğini düşünüyorsan lütfen başvur. Forumda, duyurular konusunda, Discord'da ve diğer sosyal medya kanallarımızda bize yardımcı olacak kişiler arıyoruz.


Bu ilgini çekiyorsa BURAYA TIKLA


Merzarlıkdaki olay...

LordOfBlank (TR1)LordOfBlank (TR1) Gönderiler: 35
1999 yılında vurdum duymaz bir öğrenciydim. Mersin’de, o zamanların​ Toroslar Belediyesi’n​de, Akbelen Mahallesi’ndeydi evimiz. Okuduğum lisenin adı Gazi Lisesi’ydi ve evimizle arası yürüme mesafesi yaklaşık 40 dakika uzaklıktaydı. Yürüme mesafesi diyorum çünkü sınıf arkadaşım Mustafa’yla birlikte okula yürüyerek gidip gelirdik.
Mustafa’yla lise birinci sınıftan beri birbirimizi tanıyor ve aynı mahallede oturuyorduk. Çok iyi arkadaştık, o günlerin üzerinden yıllar geçmesine rağmen hala  çok iyi arkadaşız.
O zamanlar derslerle pek aramız yok, işimiz gücümüz atari oyunlarıydı. Tabi o zamanlar internet bilgisayar ne gezer? Varsa  yoksa atari. Okuldan çıkar çıkmaz atari salonları, ceplerimizde atari kasetleri, derste kaset takasları… O zamanın bit pazarı dükkanlarının hepsinin camekanları atari kasetleriyle dolu olurdu. Renk renk, tek oyunlu, dört oyunlu, çok oyunlu  bir sürü kaset düşlerimizi süslerdi. Özellikle de tek oyunlular çok iyi oyunlar olurdu.
Bizim mahalleden Gazi Lisesi’ne, Osmaniye-Akbelen ve Demirtaş-Akbelen belediye otobüsleri çalışırdı. Bir de kırmızı dolmuşlar vardı ki, onları pek kullanmazdık. Bizimkilerin okula gitmemiz için verdikleri yol parasını harcamayıp, yürüyerek okula gidip gelirdik. Biriktirdiğimiz bu paraları ve harçlıklarımızı tamamen bu atari kasetlerine harcardık. Hatta o yıl biriktirdiğim bu paralarla bizim sınıftan bir çocuktan eski püskü bir atari satın almıştım.
Akbelen Mahallesi’nden çıkıp önce şehir mezarlığı, daha sonra Demirtaş Mahallesi içerisinden geçerek çarşıya çıkıp Gazi Lisesi’ne varıyorduk. Mezarlığın yaklaşık 2 metre yüksekliğinde duvarları vardı ve oldukça büyük bir mezarlıktı. Okula giderken mezarlığın çevresinden dolanırsak yolumuz 40 dakika, mezarlığın içerisinden geçersek 30 dakika sürüyordu. Bu 10 dakika bizim için çok önemli olduğundan hep kestirme yolu kullanırdık.
Mezarlığın iki kapısı vardı. Akbelen tarafındaki, yani bizim tarafımızdaki kapısı hep kilitli olurdu. Bu taraftaki duvarların  bir kaç çeşitli  yerinde sonradan açılmış, bir insanın​ geçebileceği büyüklükte gedikler vardı. Okula giderken bu gediklerden girerdik. Mezarlığın diğer ucundaki kapı sürekli açık olurdu. Kapının yanında bir güvenlik noktası ve bir gasılhane vardı. Gasılhanenin kapıları bazen açık olurdu ve içerideki mermerden masaya benzer, ölü yıkamak için kullanılan yapıları  görürdük. Bunlardan iki tane de gasılhanenin dışında, hemen kapısının önünde vardı.
Bir gün okuldan eve gidiyorduk. İlkbahar aylarıydı ve hava geç kararıyordu. Saat 17:30 sıralarında  hava gayet aydınlıktı. Demirtaş Mahallesi’ni geçmiştik. Mezarlığın giriş kapısına yaklaşık 300 metre kala rahatsız edici bir koku hissettim. Biz ilerledikçe koku daha da artıyordu.
Çok geçmeden Mustafa “bu koku da ne böyle?” dedi.
Ben de çevremizde ki araziye bakıp “sağda solda bir yerlerde kedi, köpek falan ölmüştür heralde; oradan geliyordur” dedim.
Kapıya geldiğimizde artık koku dayanılmaz bir hal almıştı. Ömrümde o kadar yoğun ve rahatsızlık edici bir koku hatırlamıyorum. Artık nefes alamıyorduk ve ikimiz de koşmaya başladık ama kokunun kaynağı hakkında hiçbir fikrimiz yoktu. Gasılhanenin yanından geçerken, kapısının önündeki musalla taşının etrafında beyaz kıyafetli ve ağızları maskeli iki adamın bir şeylerle uğraştığını gördüm. Musalla taşı üzerinde oldukça büyük ve simsiyah bir nesne duruyordu. Ne olduğunu anlayamadım ilk önce. Dikkatlice baktığımda bunun bir insan cesedi olduğunu gördüm. Belli ki uzun zaman önce ölmüştü. Dokular bozulmuş, ceset simsiyah bir renge bürünmüş ve şişerek devasa bir boyuta ulaşmıştı. Nefesimi tutup daha hızlı olabilmek için var gücümle koştum. Birkaç dakika nefessiz koşarak, dayanamayacak noktaya gelip nefes alınca, hala aynı şiddettiyle o kokuyu alıyordum. Aldığım her nefeste sanki ciğerlerim çürüyordu. Mustafa’yla yan yana koşarken bazen o beni, bazen ben onu geçip birbirimizin arkasında kalıyorduk. O an aklımızdaki tek şey bir an önce o mezarlıktan çıkmaktı. Bir elimizde okul klasörü, diğer elimizde kokuya siper etmek için burnumuza tutup maske gibi kullandığımız okul üniformalarımıza ait hırkalarımızın uç kısımları… Mezarlığın diğer ucuna ulaşıp duvardaki gedikten geçtikten sonra bile koku hala burnumdaydı. Mustafa’yla birbirimize “haydi, görüşürüz” bile demeden evlerimize koştuk. Eve vardığımda alelacele vitrindeki cam dolabın içerisindeki limon kolonyasını alıp başımdan ve kıyafetlerimden aşağı döktüm ama sanki hala o koku burnumdaydı. O akşam yemek yiyemedim.
Korkunç okul yolumuzda bazen önümüze serseriler ve tinerciler de çıkardı. Yolunu kestikleri ve tenha yerde yakaladıkları insanları dövüp, eğer kişi direnirse bıçak ya da şiş gibi kesici ve delici aletlerle yaralayıp  paralarını ve değerli eşyalarını alırlardı. Bu tür çatışmalar bazen ölümle bile sonuçlanırdı. Mahalleden kulağımıza gelirdi bazen böyle haberler. Bizim de birkaç defa yolumuz kesilmişti.
Bir gün havanın kararmış olduğu saatlerde mezarlığın içinde eve doğru yürürken yaklaşık 100 metre ötemizde 5 ya da 6 kişilik bir tinerci grubu gördük. Bizi fark edince bize doğru koştular. Yakalanırsak 2 kişiyle 6 kişiye karşı mücadele etme şansımız yoktu. Biz zaten üzerimizde kesici delici herhangi bir alet taşımazdık. Onların üzerine ise her şey olabilirdi. Mezarlığın içerisindeki aydınlatma ışıklarının olmadığı karanlık bir bölgeye doğru kaçtık. Yüksek ve mermerden yapılmış bir mezar arkasına gizlendik. Konuşmalarını ve ayak seslerini duyabiliyorduk. Muhtemelen 5 metre kadar yakınımıza gelmişlerdi. Birkaç dakika etrafta bizi arayıp gittiler. O akşam onlara yakalansaydık ya bizi öldüresiye döverlerdi ya da bıçaklarlardı. Belki o akşam öldürülebilirdik de.
Yaşadığımız bunca olaya rağmen her gün ısrarla, üstelik günde iki defa o mezarlıktan geçmeye devam ediyorduk. Ta ki o dehşet verici akşama kadar…
Kış aylarıydı. Mersinde kışın en soğuk günü bile çok fazla yağmur yağar, üzerinize bir hırka almanız yeterli olur.
O günlerde hava erken, saat 17:00 gibi kararıyordu. Okulda haftanın bazı günleri 5, bazı günleri 6 saat dersimiz olurdu. O gün 6 ders işleyip saat 18:00 da okuldan çıktık. Hava kararalı bir saat olmuştu ve etrafta yoğun bir sis vardı.
Ben, Mustafa ve yine bizim sınıftan 3 arkadaş daha toplanıp 5 kişi bit pazarı ya da diğer adıyla  Kıbrıs Pazarına gittik. Dükkanları gezdik, biriktirdiğimiz paralarla atari kasetleri takas ettik, yeni kasetler satın aldık. Sonra Mersin’in en yüksek gökdeleni olan binanın karşısındaki işhanının içerisindeki atari salonlarına gittik. Burada da biraz zaman geçirdik ve sonra Mustafa ve ben dışında diğer 3 arkadaş evlerine dağıldı. Bizim evlerimize gidebilmemiz için daha çok yolumuz vardı. Saat 19:30 civarıydı ve en az yarım saatlik yolumuz vardı.
Çarşıda pek fark edilmiyordu ama Demirtaş Mahallesi’ne gelince bu  bir  buçuk saat  içerisinde sisin daha da yoğunlaşmış olduğunu gördük. Sokaklarda bizden başka hiç kimse yoktu. Demirtaş’ı geçip mezarlığın önüne geldik. Mustafa’ya ” acaba mezarlığın çevresinden mi dolanıp gitsek?” dedim. Çünkü hava çok karanlık ve sisliydi. Mustafa “yine mezarlığın içinden gidelim, zaten yeterince geç kaldık. Bizimkiler kızar çok geç gidersek” dedi.
Sanki içimden bir ses mezarlığın içine girmememiz gerektiğini söylüyordu. Bir süre kararsız kaldım ve “haydi bu sefer de içinden geçelim” dedim.
Projektör ışıklarının  aydınlattığı mezarlığın  kapısının önündeki büyük kapıdan içeri girdik. Kapının yanındaki nöbet kulübesi önünde güvenlik görevlisi bir adamla konuşuyordu. Geçerken “iyi akşamlar abi” dedik. Güvenlik görevlisi ” bu saatte nereye gidiyorsuz?” diye sordu. Saati net hatırlamıyorum ama muhtemelen 19:45 civarıydı. Adama ” evimiz Akbelende, oraya gidiyoruz” dedik.  Güvenlik görevlisi sesini çıkarmadı ve yanındaki adamla konuşmaya devam etti, biz de ilerlemeye devam ettik. Kapıdan mezarlığın içine doğru devam eden asfalt yol boyunca yürüyorduk. Sisten dolayı görüş mesafesi 50 metre kadardı. Mezarlık içerisinde belirli aralıklarla bulunan küçük aydınlatma direklerinin  aydınlattığı bölümler dışında kalan yerler karanlıktı. Sol tarafımız Hristiyan mezarlarının olduğu kısımdı. Bazı mezarların üzerinde mermerden devasa haçlar, bazılarının üzerinde gösterişli melek heykelleri vardı. Sağ tarafımız ise Müslüman mezarlarının​ olduğu kısımdı. Yaşlı çam ağaçları arasında, gece ortaya çıkan yırtıcı kuşların çığlıkları belirli aralıklarla yankılanıyordu. Yürürken bir ara hemen arkamızdan sanki demir bir çubuğun yere düştüğünde çıkardığı ses gibi bir ses duydum. Mustafa’yla aynı anda arkamıza dönüp baktık, yerde bir şey yoktu.
Mustafa’ya ” sen de duydun değil mi?” diye sordum.
“Evet” dedi titrek bir sesle.
Mezarlık kapısına baktım, orayı yaklaşık 30 metre gerimizde bırakmıştık. Nöbet kulübesi önünde güvenlik görevlisi ve o adam hala konuşuyorlardı. Acaba yürürken bir şey mi düşürdük  diye yerlere iyice eğilip bakarken  Mustafa “neydi o ses?” dedi.
Ben de “Bilmiyorum, galiba kulübenin oradan geldi” dedim.
Ama sesi hemen arkamızdan duyduğuma emindim. Biraz daha ilerledik. Geri dönüp baktığımda artık mezarlıktan içeri girdiğimiz kapı sisten görünmüyordu, orayı iyice geride bırakmıştık. Muhtemelen mezarlığın orta kısımlarına ulaşmıştık. Yürürken bu sefer yine hemen arkamızdan sanki birkaç kalın zincir peşimizden yerde sürükleniyormuş gibi sesler duymaya başladık. İrkilerek durup arkamıza baktığımızda hiçbir şey yoktu ve ses de kesilmişti. Bir an önce o mezarlıktan dışarı çıkabilmek için koşmaya başladık. Biz koştukça peşimizdeki zincir sesi daha da şiddetleniyordu.
Mustafa ve ben “Bu ne? Neler oluyor?” diye bağırıyorduk ve var gücümüzle koşuyorduk.
Biraz koştuktan sonra karşımızda, yaklaşık 50 metre ilerimizde sislerin arasında gördüğümüz şeye inanmadik! 

İlgi gelirse devamin atarim bilginize 

Yorumlar

  • SAKLI (TR1)SAKLI (TR1) Gönderiler: 136
    çok uzun üşendim ama okuyacağım     :blush:
    G.A.Z.İ.
  • LordOfBlank (TR1)LordOfBlank (TR1) Gönderiler: 35
    çok uzun üşendim ama okuyacağım     :blush:
    Cok uzun yazdim diyemi kimse okumuyor etmiyor ya :smile: 2 partta biticek sekilde ayarladim cok fazla kucultmedim digerleri gibi ama hic ilgi gormedi be ya :smiley:
  • SAKLI (TR1)SAKLI (TR1) Gönderiler: 136
    çok korkutucu gözüküyor uzunluğu kaçıyor herkes  :D
    G.A.Z.İ.
  • LordOfBlank (TR1)LordOfBlank (TR1) Gönderiler: 35
    iyi ya bundan sonrakileri 5 er cumle yapip 50 part yaparim ozaman :)
  • salih132 (TR1)salih132 (TR1) TR1 Gönderiler: 5
    abi nasıl üşenmeden yazdın ben üşenirdim
  • Aslan Recep (TR1)Aslan Recep (TR1) TR1 Gönderiler: 496

    Aynen babacım 2 part olsa bende okurdum şu an çöok üşendim yav korkutucu morkutucu akşam akşam olmaz :D:D:D sabah okurum tekrardan.

  • Aslan Recep (TR1)Aslan Recep (TR1) TR1 Gönderiler: 496

    Akşam Makşam Korku Olmaz Sonra Gece bir bakmışım Gözlerime uyku girmiyo :D

    bak şimdi saat 8:30 yarın sınavım var erken uyumam lazım 

    saat gece 3 sular    
    Uğur derin dondurucu   vee evet yayınımıza 2 yıl önce kavgada aklımıza gelmeyen sözle devam ediyoruz. qeqweeq:
  • Ertugrul1453tr (TR1)Ertugrul1453tr (TR1) TR1 Gönderiler: 877
    mezarlıkta ölüden başka birşeyolmaz yani uydurma şeyleri tartışmayın burada  sadece gece incir ağaclarından uzak durun yeter
    GERİ YOK İLERİ DAİMA
  • Aslan Recep (TR1)Aslan Recep (TR1) TR1 Gönderiler: 496
    mezarlıkta ölüden başka birşeyolmaz yani uydurma şeyleri tartışmayın burada  sadece gece incir ağaclarından uzak durun yeter

    o nedenmi,ş ?

  • Ertugrul1453tr (TR1)Ertugrul1453tr (TR1) TR1 Gönderiler: 877
    biz nasıl gündüz kahvelerde toplanıyorsak cinlerde orada toplanır yani fazla incir ağacının yanında durmayın gece vakti
    GERİ YOK İLERİ DAİMA
  • Ertugrul1453tr (TR1)Ertugrul1453tr (TR1) TR1 Gönderiler: 877
    o kadarını bilmyrm ama evet geceleri incir ağacının etrafında toplanıyorlar
    GERİ YOK İLERİ DAİMA
  • ~AteŞ~ (TR1)~AteŞ~ (TR1) TR1 Gönderiler: 421
    devamı gelsin
  • DARK OF ENEMY (TR1)DARK OF ENEMY (TR1) TR1 Gönderiler: 330
    Arkadaş o kadar okudum okurkende içimden defalarca dedim inşallah sonu vardır diye sonuna geldim sonu yok  sonunu atammışlar arkadaş insanda biraz vicdan olur be madem bi hikaye anlatıyonuz hepsini atın o deil o kadarda okudum o kadar amanım çalındı ona yanıyom ama


    HİKAYENİN DEVAMI GELSİN!




  • -_NoPe_- (TR1)-_NoPe_- (TR1) TR1 Gönderiler: 190
    Mezarlıktaki olaylardan biriside bu ölmüş konunun dirilmesi ???*

Bir Yorum Bırak

KalınİtalikÜstü çizgiliOrdered listSırasız liste
Emoji
Görsel
Sola hizalaOrtalaSağa hizalaHTML görünümüne geçTam sayfaya geçIşıkları aç/kapat
Görsel/dosya bırak